اینجا میخوام یک مقدار درباره رادارهای GPR یا Ground penetrating RADAR صحبت کنم که کاربردشون بررسی سطح زیر زمینه بدون نیاز به کارایی مثل حفاری. تو این رادارها آنتن فرستنده یک پالس الکترومغناطیسی (معمولا امواج باند VHF و UHF) میفرسته به زیر سطح زمین. هر موقع این امواج تو مسیرشون به موادی برخوردن که ثابت دی الکتریکشون با محیط اطراف فرق کنه، بخشی از انرژی شونو بازتابش میکنن به سطح زمین و اونجا آنتن گیرنده رادار دریافتشون میکنه، بعد هم ذخیره میشن و تبدیل A/D روشون انجام میشه و بحثای پردازش سیگنال و اینا!

یک فرقی که رادارهای GPR با رادارهای معمولی دارن اینه که اینجا هدف معمولا در فاصله کمی از سنسورهای GPR قرار داره و بنابراین خیلی وقتا دیگه نمیشه هدف رو تو far field فرض کرد. همینطور اینجا محیط انتشار امواج یک محیط پر اتلافه که این اتلاف هم بستگی به جنس خاک یا کلا جنس ماده محیط انتشار داره و هم بستگی به طول موج پالس الکترومغناطیسی داره.

پالسهای GPR در محیطهایی که رسانندگی الکتریکی شون پایینه، مثل شن خشک یا گرانیت میتونن تا عمق 30 متر هم نفوذ کنن. اما در محیطهایی مثل خاکهای مرطوب و گلی و کلا مواد با رسانندگی الکتریکی بالا ممکنه حتی یک متر هم نتونن نفوذ کنن.

عمق نفوذ به آنتن مورد استفاده در GPR هم بستگی داره. امواجی که از آنتن های فرکانس پایین مثلا 25 MHz تا 200 MHz منتشر میشن تا عمق بیشتری نفوذ میکنن اما resolution خوبی ندارن. برعکس آنتن های فرکانس بالا (300 MHz تا 1.5 GHz) تا عمق کمی میتونن نفوذ کنن ولی resolution خوبی دارن.

احتمالا پست های بعدی بیشتر در مورد این رادارها بگم..

Advertisements