آخرای اردیبهشت شمال رفتن یک سری خوبیهایی داره، مثلا اینکه مثل تابستان هوا گرم و شرجی نیست. از دست پشه ها میتونم بگم در امانیم و خبری هم از ترافیک و شلوغی بیش از حد نیست. هرچند از شنا کردن تو دریا به اندازه روزای گرم تابستان لذت نمیبریم ولی منظره و زیبایی دریا همیشه باقیست و تازه اگه هوا که نسبتا خوب باشه میشه دلی به آب سرد دریا زد. دیگه اینکه از جنگل و زیبایی هاش هم نمیشه یاد نکرد. هر موقع تله کابین نمک آبرود میریم دوست دارم سوارش نشم و پیاده برم تا بالای کوه، مسیرشم مسیر خیلی خوبیه ولی هیچ وقت تا حالا فرصتش پیش نیومده. هرچند بالای کوه منظره های منحصر به فردی میبینیم که خاطره اش تا مدت ها میمونه و عکس هایی میشه گرفت که جون میدن برای عکس زمینه کامپیوتر. مثل این یکی که الان زمینه کامپیوتر خودم هستش

نمک آبرود

نمک آبرود

پایین تله کابین، تو دامنه کوه هم درختایی زیبایی بودن با کلی گل های قرمز که همه دوست داشتن کنارشون عکس بگیرن. از دور که دیدیم فکر میکردیم نوعی گل ابریشم باشه ولی از نزدیک مشخص بود که خیلی با هم فرق دارن. اسم این درختا «شیشه شور» بود و به نظر من که اسم جالب و بامزه ای براش انتخاب کرده بودن 😉

درخت شیشه شور

درخت شیشه شور

اینم بد نیست آخر نوشته ام اضافه کنم که میوه ای تو شمال هست به اسم ازگیل که من خودم جای دیگه ای ندیدمش و راستش تا قبل از اینم چیزی دربارش نمیدونستم، میوه ای با طعم ترش و شیرین که وقتی که زرد رنگ میشه و میرسه بیشتر شیرینه تا ترش. سه تا پنج تا هسته داره، میگن هم خانوادست با سیب و گلابی ولی منو بیشتر یاد زردآلو مینداخت.

میوه ازگیل

میوه ازگیل

توی چالوس آرام آرام داشت میرسید این میوه..

Advertisements